Ανάλογα με το πως τοποθετείται το πλέγμα, η λαπαροσκοπική τεχνική παίρνει μια από τις εξής ονομασίες: IPOM, IPOM-plus, e-TEP, TAPP, TARUP κλπ. Κατά το χειρουργείο τοποθετείται από το χειρουργό εξελιγμένο συνθετικό πλέγμα, το οποίο ενισχύει το κοιλιακό τοίχωμα καλύπτοντας το κενό της κήλης.
Κατά την επέμβαση τοποθετείται από το χειρουργό εξελιγμένο συνθετικό πλέγμα φιλικό προς τον οργανισμό, το οποίο καλύπτει το κενό και ενισχύει το κοιλιακό τοίχωμα. Το πλέγμα είναι ελαφρύ και μαλακό, αλλά και ισχυρό, ενώ είναι κατασκευασμένο από υλικά που αποτρέπουν τη δημιουργία συμφύσεων. Η καθήλωση του πλέγματος στη σωστή στοιβάδα του κοιλιακού τοιχώματος γίνεται είτε με ειδική κόλλα είτε με μικροσκοπικά σπιράλ. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ασθενής δεν αισθάνεται το πλέγμα στην πορεία.
Η λαπαροσκοπική επέμβαση μετεγχειρητικής κήλης απαιτεί γενική αναισθησία.
Μια παραπλήσια επέμβαση με τη λαπαροσκοπική είναι η ρομποτική επέμβαση μετεγχειρητικής κοιλιοκήλης. Η φιλοσοφία, τα πλεονεκτήματα και το αποτέλεσμα είναι στην ουσία τα ίδια σε σχέση με τη λαπαροσκοπική αποκατάσταση (πάλι μέσω μικρών τραυμάτων). Η διαφορά έγκειται στο ότι λαπαροσκοπικά καθοδηγεί τα εργαλεία ο χειρουργός, ενώ ρομποτικά τα εργαλεία κινούνται από το ρομπότ, το οποίο όμως χειρίζονται πάλι οι χειρουργοί μέσω ειδικών μοχλών. Σε μεγάλες όμως μετεγχειρητικές κήλες πλεονεκτεί ελαφρώς η ρομποτική τεχνική λόγω μεγαλύτερης ευελιξίας των εργαλείων.